Esej filmoznawczy

Nie istnieje jeden dogmatycznie słuszny sposób odbioru dzieła filmowego, ponieważ to każdorazowa interakcja pomiędzy określonym dziełem a dynamicznym odbiorcą. Właśnie
w widzu dokonuje się ponowna projekcja filmowych treści. Najefektywniejszą formą opisu tego uwewnętrznionego procesu jest esej filmoznawczy.

ESEJ FILMOZNAWCZY nie jest recenzją; to gatunek pisarski łączący naukową precyzję z literacką inwencją: logicznie prowadzony wywód dąży do przekonania czytelnika
o słuszności prezentowanej opinii, z drugiej strony swobodna kompozycja i subiektywne skojarzenia czynią z eseju wypowiedź osobistą.

Esej określają dwa kluczowe aspekty: autorski przekaz i intertekstualny charakter. Twórca eseju filmoznawczego poszukuje nadrzędnego sensu dzieła, by następnie podzielić się
z czytelnikiem swoimi odkryciami. Jednocześnie umiejętnie wpisuje własne refleksje
w szersze konteksty kulturowe, dobierając je pod kątem interpretowanego filmu.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: